Serverın yaş ortalaması Sayfaya git: 1, 2, 3, Sonraki |
Yazar
Mesaj
Yarım saat falan önce oyunda takılıyordum. O sıra 17 yaşındaki yeğenim yanıma geldi "ya dayı yine mi şu iki boyutlu oyun" dedi küçümser gibi "En ne yapalım oğlum biz de bunu bırakamıyoruz işte" dedim.
Ağız burun büke büke beni izlemeye başladı. Bir yandan da meraktan sorular sorup duruyor. Sorular, o ejderha senin mi? O atın başka rengi var mı? Neden hep aynı şeyleri öldürüyorsun? şeklinde devam etti.
Başta ilgisizce soruları cevaplıyordum ancak fark ettim ki sorduğu her sorunun cevabında oyun yavaş yavaş onun da ilgisini çekmeye başladı.
Öyle keyifle izliyordu ki ben böyle bir oyunu oynadığım için kendimi şanslı hissetmeye başladım; Eh beraber Diablo oynamışlığımız var, hem oyun tarzı olarak yakın hem de sırf ben oynadığım için bile oyunu kendine yakın hissedebilir.
Onun keyfini görünce ben de oyuna kaptırdım kendimi, o akşamları stres atmak için girdiğim oyun bir anda çok farklı gözüktü gözüme.
Ah salak ben! Nereden esti de foruma girdiysem!
İlgimi çeken ve en çok cevap alan başlıkları bir kaç sekmede açıp sırayla okuyordum. Bir zaman sonra bir başlıkta az önce aldığım tepkiler sayesinde gülen yüzümü garip bir sinir ifadesi ve soğukluk kapladı.
Tek başıma okuduğumu sanıyordum.
Tam o sırada yeğenimin yeni sorusu yalnız olmadığımı fark ettirdi.
"Dayı bu oyunu benim yaşıtlarım da mı oynuyor?" dedi. Önce bir şaşırdım ama sonra "Yok genelde benim gibi 30 civarıyız hepimiz oğlum" neden sordun ki? dedim.
"Şurada şu adamların giriştiği şu laf dalaşını, oyun için yaptıkları hırsı görünce kendimi olgun hissettim. Şuna baksana çocuk gibiler" dedi.
Yemin ederim ağzım dilim tutuldu, akşamdan beri o çocuğun garip saçma sorularına mantıklı cevap veren ben şu söze verecek mantıklı cevap bulamadım.
Sizin yazdıklarınızdan ben utandım. Siz utanmayın.
Gerçekten, bir oyun için bu hırs neden? Hepimiz işinde gücünde kocaman adamlarız. Çoğumuzun bu oyunu oynama sebebi, akşamları eve geldiğimizde gün içinde yeterince dolup taşan kafamızı boşaltmak. Ancak bazı tipler yüzünden neredeyse fosil sayılacak bir oyunu oynarken bile stresle boğuşuyoruz.
Aslında başlığı açarken amacım tek soru sormaktı;
Bu kadar uzun açıklama yaptığım ve lafı uzattığım için üzgünüm.
Gerçi bahsi geçen tipler eminim tamamını okumayacaktır. Hatta okumaya üşendikleri halde aradan bir kaç cümle seçip "ya buna ne yazsam da muhalefet olsam acaba" diye düşünmeye başlayacaktır.
Hoş yadırgamam! Ne de olsa anlayana sivrisinek saz anlamayana sazı soksan az"
Sorum şu,
Sahi sizin yaş ortalamanız kaç?
Ağız burun büke büke beni izlemeye başladı. Bir yandan da meraktan sorular sorup duruyor. Sorular, o ejderha senin mi? O atın başka rengi var mı? Neden hep aynı şeyleri öldürüyorsun? şeklinde devam etti.
Başta ilgisizce soruları cevaplıyordum ancak fark ettim ki sorduğu her sorunun cevabında oyun yavaş yavaş onun da ilgisini çekmeye başladı.
Öyle keyifle izliyordu ki ben böyle bir oyunu oynadığım için kendimi şanslı hissetmeye başladım; Eh beraber Diablo oynamışlığımız var, hem oyun tarzı olarak yakın hem de sırf ben oynadığım için bile oyunu kendine yakın hissedebilir.
Onun keyfini görünce ben de oyuna kaptırdım kendimi, o akşamları stres atmak için girdiğim oyun bir anda çok farklı gözüktü gözüme.
Ah salak ben! Nereden esti de foruma girdiysem!
İlgimi çeken ve en çok cevap alan başlıkları bir kaç sekmede açıp sırayla okuyordum. Bir zaman sonra bir başlıkta az önce aldığım tepkiler sayesinde gülen yüzümü garip bir sinir ifadesi ve soğukluk kapladı.
Tek başıma okuduğumu sanıyordum.
Tam o sırada yeğenimin yeni sorusu yalnız olmadığımı fark ettirdi.
"Dayı bu oyunu benim yaşıtlarım da mı oynuyor?" dedi. Önce bir şaşırdım ama sonra "Yok genelde benim gibi 30 civarıyız hepimiz oğlum" neden sordun ki? dedim.
"Şurada şu adamların giriştiği şu laf dalaşını, oyun için yaptıkları hırsı görünce kendimi olgun hissettim. Şuna baksana çocuk gibiler" dedi.
Yemin ederim ağzım dilim tutuldu, akşamdan beri o çocuğun garip saçma sorularına mantıklı cevap veren ben şu söze verecek mantıklı cevap bulamadım.
Sizin yazdıklarınızdan ben utandım. Siz utanmayın.
Gerçekten, bir oyun için bu hırs neden? Hepimiz işinde gücünde kocaman adamlarız. Çoğumuzun bu oyunu oynama sebebi, akşamları eve geldiğimizde gün içinde yeterince dolup taşan kafamızı boşaltmak. Ancak bazı tipler yüzünden neredeyse fosil sayılacak bir oyunu oynarken bile stresle boğuşuyoruz.
Aslında başlığı açarken amacım tek soru sormaktı;
Bu kadar uzun açıklama yaptığım ve lafı uzattığım için üzgünüm.
Gerçi bahsi geçen tipler eminim tamamını okumayacaktır. Hatta okumaya üşendikleri halde aradan bir kaç cümle seçip "ya buna ne yazsam da muhalefet olsam acaba" diye düşünmeye başlayacaktır.
Hoş yadırgamam! Ne de olsa anlayana sivrisinek saz anlamayana sazı soksan az"
Sorum şu,
Sahi sizin yaş ortalamanız kaç?
Bu mesaja teşekkür edenler (1 kişi): Nemesis


@smasher, öncelikle mesajındaki serzenişi tam olarak ben de duyuyorum. sanırım insanlar gerçek hayatlarında yaşadıkları doyumsuzlukları ve eksikliği bu sanal dünyadaki şeylerle gidermeye çalışıyorlar. sorun da burada başlıyor çünkü sanal şeyler gerçek sorunları çözmez. oyundan çıktığınızda yapmadığınız ödevler, ödemediğiniz faturalar, kavga ettiğiniz aileniz ya da tartıştığınız sevgiliniz hala yerli yerinde duruyordur :) şimdi bilinçaltı analizlerine girersek mümkün değil çıkamayız zaten. benim buradan herkese tavsiyem şu, oyun içinde olan şeyleri oyun içinde bırakın. kendinize oyunu oynarken hayali bir karakter yaratın, bir alter ego çıkartın ortaya ve oyunu onunla oynayın. böylece gerçek hayatınızı maksimum koruma altına alabilirsiniz. (sinir krizi geçirip klavye falan kırmazsınız mesela :) ). Role playing bu yüzden rahatlatıcı bir oyun şeklidir. Tavsiye olunur. Ben oyunda kızdığım, küstüğüm, sevmediğim kimselerden gerçek hayatta soğumuyorum. Çünkü oyun için yarattığım bir hayali ben var. Söylediğimden bir şey anladıysanız ne ala, ne diyor bu düdük diyeniniz de çıkacaktır, onları single player diablo 2 oynamaya davet ediyorum :D iyi oyunlar sevgiler.
Bu mesaja teşekkür edenler (1 kişi): smasher
Bu mesaja teşekkür edenler (1 kişi): smasher

smasher yazmış:
Kardeşim yeğenine söyle ultimaya başlasın 1 ay sonra bu forumda sıradan uo playerinin girdiği laf dalaşına girer oyunda hırs yapar, yaparda yapar.
Uzun zamandır bu oyunu oynarım edindiğim tecrübelere göre bu oyunu oynayan insanlar çift karakterli olabiliyor.Yani oyunda aşırı gıcık egolu lanet olası bir pislik gibi görünen insanlar günlük yaşamında takdire şayan çok muntazam örnek gösterilecek bir yaşam sürebiliyor.Bunun yanında oyundada pislik günlük yaşamındada pislik olan playerler tanımadık mı tanıdık.Örnek ''fmR - götcuk sülo fati. gibi :) Birde oyundada gerçek yaşamındada karaktersiz olan playerler var.Nicklerini tam bilmiyorum ama meşhur hırsız vardı.Adı Engindi sanırım.Bu arkadaşta buna örnek.
Neyse konuya gelelim.Kendini oyun karakterine kendini kaptıranlar bu şekilde çift karakter gösterebiliyor.Oyun karakterine bürünmeyen insanlarla ise adam gibi iletişime geçip muabbet edilebiliyor ve arkadaş ortamları kurulabiliyor.
Yani uzun lafın kısası kafana takma insanların yaptığı seviyesizlikleri iğrençlikleri.Unutma ultimada hiçbir oyuncu kendinden daha iyi olan oyuncuyu sevmez sayğıda duymaz :) Oyununu oyna yeni arkadaşlıklar kur.Bu oyunda güzel arkadaşlklar kazanılıyor.Kimse adınada utanma ^^
Kendine iyi bak sayğılar.




1. sayfa (Toplam 3 sayfa) [ 26 mesaj ] |
Bu forumda yeni başlıklar açamazsınız Bu forumdaki başlıklara cevap veremezsiniz Bu forumdaki mesajlarınızı değiştiremezsiniz Bu forumdaki mesajlarınızı silemezsiniz Bu forumdaki anketlerde oy kullanamazsınız |